Skocz do zawartości

Vectra Klub Polska używa cookie. Przeczytaj Privacy Policy aby dowiedzieć się więcej. Aby usunąć tą wiadomość, proszę kliknąć w przycisk po prawej:    Akceptuje użycie cookie



Zdjęcie
- - - - -

Zakup auta, a odpowiedzialność sprzedawcy..


  • Proszę się zalogować aby odpowiedzieć
1 odpowiedzi na ten temat

#1 Marcin_Czosnek

Marcin_Czosnek
  • Forumowicz
  • 302 postów
  • Dołączył:04 wrz 2009
  • Płeć:Mężczyzna
  • Skąd:Olsztyn
  • Województwo:warmińsko-mazurskie
  • Auto:VECTRA C IX 2005 1.9 CDTI

Napisany 19 czerwiec 2011 - 17:31

Wstęp

Jako, że coraz częściej mamy do czynienia z nieuczciwymi praktykami podmiotów, zajmujących się obrotem pojazdami w Polsce, postanowiłem opracować ten problem szerzej. Mam nadzieję, że informacje tu zawarte zwiększą naszą świadomość o przysługujących nam uprawnieniach i procedurze ich dochodzenia. Poniższy wstęp ma na celu zasygnalizowanie problemów, które szczegółowo omówione zostaną w poszczególnych częściach artykułu.

Rozpoczynając przybliżę różnicę pomiędzy reżimami prawnymi odpowiedzialności sprzedawcy.
Często kupujący mylą gwarancję z rękojmią, a ponadto rzadko kiedy wiedzą o istnieniu przepisów regulujących sprzedaż konsumencką. Podkreślenia wymaga fakt, że sprzedawca samochodu używanego nie ma obowiązku udzielania nam gwarancji. Z tego rodzaju praktyką dość często spotkać się można na zachodzie Europy, zaś w Polsce póki stanowi to swego rodzaju osobliwość. Gwarancja na sprzedany towar konsumpcyjny nie wyłącza, nie ogranicza ani nie zawiesza uprawnień kupującego wynikających z niezgodności towaru z umową, a także kupujący może wykonywać uprawnienia z tytułu rękojmi za wady fizyczne rzeczy, niezależnie od uprawnień wynikających z gwarancji. (art. 13 ust. 4 ustawy o sprzedaży konsumenckiej i art. 579 K.C.) Możemy wybrać z którego wariantu odpowiedzialności sprzedawcy chcemy skorzystać.

Bardzo istotne jest wyszczególnienie podmiotów umowy sprzedaży ponieważ pozwala to ustalić podstawę prawną, czyli przepisy prawne, kompleksowo regulujące określonego rodzaju stosunek cywilnoprawny. W opracowaniu szczegółowo przedstawione zostaną także sposoby dochodzenia przysługujących uprawnień.

Rękojmia to instytucja zawarta w przepisach Kodeksu Cywilnego, która polega na tym, że sprzedawca jest odpowiedzialny względem kupującego, jeżeli rzecz sprzedana ma wadę zmniejszającą jej wartość lub użyteczność, ze względu na cel w umowie oznaczony albo wynikający z okoliczności lub z przeznaczenia rzeczy, jeżeli rzecz nie ma właściwości, o których istnieniu zapewnił kupującego, albo jeżeli rzecz została kupującemu wydana w stanie niezupełnym (rękojmia za wady fizyczne).
Sprzedawca jest odpowiedzialny względem kupującego, jeżeli rzecz sprzedana stanowi własność osoby trzeciej albo jeżeli jest obciążona prawem osoby trzeciej (rękojmia za wady prawne) (art. 556 K.C.). Odpowiedzialność z tytułu rękojmi wchodzi w grę w momencie gdy doszło do zawarcia umowy sprzedaży auta pomiędzy przedsiębiorcami, lub pomiędzy osobami fizycznymi (pełny opis podmiotów poniżej). Odpowiedzialność sprzedawcy na podstawie przepisów Kodeksu Cywilnego o Rękojmi egzekwujemy za pomocą REKLAMACJI - to jest pisma, którego zadaniem jest poinformowanie sprzedawcy o wadliwości towaru, który wprowadził do obrotu gospodarczego. Jeśli do sprzedaży doszło pomiędzy przedsiębiorcą, a osoba fizyczną wówczas obowiązują przepisy ustawy regulującej sprzedaż konsumencką (szerzej na ten temat poniżej). Odpowiedzialność sprzedawcy na podstawie przepisów ustawy o sprzedaży konsumenckiej egzekwujemy za pomocą pisemnego WEZWANIA SPRZEDAWCY DO DOPROWADZENIA TOWARU KONSUMPCYJNEGO Z UMOWĄ.

Za nagminną plagę wśród sprzedawców aut uznać należy cofanie liczników. Jest to przestępstwo penalizowane w kodeksie karnym w art. 286 k.k. pod postacią oszustwa. Jeśli przebieg rzeczywisty zakupionego przez nas auta znacząco różni się od stanu widocznego na liczniku, dochodzenie swoich praw rozpocząć należy odstąpieniem od umowy i żądaniem zwrotu zapłaconej ceny. Gdy sprzedający nie zwróci nam uiszczonej za auto kwoty, wówczas możemy przystąpić do postępowania karnego w charakterze powoda cywilnego. Pokrzywdzony może przystąpić do postępowania karnego w charakterze powoda cywilnego i sąd w ramach procesu karnego rozpozna (jeśli pozew dołączony do akt czyni zadość warunkom formalnym ) kwestie odpowiedzialności cywilnej sprawcy. Ma to na celu przyspieszenie i ułatwienie pokrzywdzonemu zaspokojenia jego roszczeń. W przypadku skazania lub warunkowego umorzenia postępowania sąd uwzględni, albo oddali w całości albo części powództwo, natomiast w razie uniewinnienia lub umorzenia postępowania, a także gdy istnieje zagrożenie, że rozpoznanie drastycznie przedłuży postępowanie, wówczas sąd pozostawia bez rozpoznania.

Podsumowując, istotny jest również fakt, że właściwością auta używanego jest to że jest to auto używane, w związku z tym nie nowe, jak ktoś chce nowe auto to idzie do salonu. Różnica między odpowiedzialnością przy sprzedaży używanego samochodu a samochodu nowego polega na tym, że w przypadku auta używanego sprzedawca nie ponosi odpowiedzialności za normalne zużycie rzeczy. Gdy sprzedawca nie podzieli naszego poglądu co do stanu faktycznego sprzedanego pojazdu, należy na potrzeby dalszego postępowania zwrócić się do rzeczoznawcy. Rzeczoznawca musi w wydanej opinii wskazać, czy powstała usterka wynika ze zwykłego zużycia samochodu, czy też nie. Opinia rzeczoznawcy jest niezbędna również dla potrzeb ewentualnego postępowania przed sądem. Sprzedający, chcąc uniknąć dodatkowych kosztów związanych z kosztami ekspertyzy, kosztami sprawy i naszego zastępstwa procesowego, po zapoznaniu się z opinią rzeczoznawcy zleconą przez nas może zmobilizować się do pozytywnego dla nas rozstrzygnięcia sprawy. Opinia jednego rzeczoznawcy nie czyni sprawy wygranej, albowiem inne opinie mogą traktować problem zgoła inaczej. Jako przykład można wskazać tutaj stanowisko niektórych ASO w stosunku do dwumasowego koła zamachowego. Wydaje się, że jest to element konstrukcyjny przeniesienia napędu, jednak serwisy aby nie wymieniać tego drogiego podzespołu na własny koszt uznały go za część eksploatacyjną, podlegającą normalnemu zużyciu. Wspomniane zakłady posiadające autoryzację producentów wskazują, że swoje stanowisko wypracowały min. w toku konsultacji z rzeczoznawcami. Na koniec wspomnę o obliczaniu terminów, kwestii istotnej z punktu widzenia pisemnego zawiadamiania sprzedawcy o niezgodności towaru z umową lub reklamacji.

NAISTOTNIEJSZE PODSTAWY PRAWNE REGULUJĄCE OBRÓT POJAZDAMI W RP.

USTAWA z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks Cywilny (Dz. U. z dnia 18 maja 1964 r.)

Ustawa O Szczególnych Warunkach Sprzedaży Konsumenckiej Oraz O Zmianie Kodeksu Cywilnego z dnia 27 lipca 2002 r. (Dz. U. 141 poz. 1176)

NAISTOTNIEJSZE PODSTAWY PRAWNE REGULUJĄCE ODPOWIEDZIALNOŚĆ SPRZEDAWCY

Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. KODEKS CYWILNY (Dz. U. z dnia 18 maja 1964 r.):
- Gwarancja Jakości - ART. 577 i n. i ART 13 Ustawy O Szczególnych Warunkach Sprzedaży Konsumenckiej Oraz O Zmianie Kodeksu Cywilnego z dnia 27 lipca 2002 r. (Dz. U. 141 poz. 1176)
- Rękojmia Za Wady - ART. 556 i n.

Ustawa O Szczególnych Warunkach Sprzedaży Konsumenckiej Oraz O Zmianie Kodeksu Cywilnego z dnia 27 lipca 2002 r. (Dz. U. 141 poz. 1176)

- Odpowiedzialność z tytułu niezgodności towaru konsumpcyjnego z umową - ART. 4 i n.

Podmiotami obrotu pojazdami w RP mogą być:

Osoby fizyczne - Przykładowo poczciwy Jan Kowalski.

W chwili urodzenia osoba - istota ludzka posiada już atrybut człowieczeństwa, a po urodzeniu nabywa ponadto jako osoba fizyczna atrybut zdolności prawnej, czyli zdolności do bycia podmiotem praw i obowiązków cywilnoprawnych. Człowieczeństwo wynika z pochodzenia człowieka od istot ludzkich, czyli od kobiety i mężczyzny, a zatem z posiadania "człowieczego genotypu" (Z. Radwański, Prawo cywilne, 2004, s. 148).

Osoby prawne - Przykładowo komis samochodowy

Osoby prawne są określonymi jednostkami organizacyjnymi, które zostają dzięki atrybutowi osobowości prawnej wyposażone w zdolność prawną i zdolność do czynności prawnych (szeroko J. Frąckowiak (wDodany obrazek System Prawa Prywatnego, t. 1, s. 1017; K. Piasecki (wDodany obrazek K. Piasecki, Komentarz, s. 208). Dzięki nim jest możliwe uczestniczenie osób prawnych w obrocie cywilnoprawnym.

Osoby prawne możemy podzielić - stosując odmienne kryteria - na różne grupy (por. K. Piasecki (wDodany obrazek K. Piasecki, Komentarz, s. 210; również J. Frąckowiak (wDodany obrazek System Prawa Prywatnego, t. 1, s. 1056 i n.):
1) państwowe, komunalne, prywatne;
2) przedsiębiorcy (których celem jest prowadzenie działalności gospodarczej - przedsiębiorstwa państwowe, spółki osobowe);
3) osoby not for profit (których cel nie został określony jako gospodarczy, ale które mogą prowadzić działalność gospodarczą, np. fundacje);
4) osoby non profit (których celem nie może być prowadzenie działalności gospodarczej, np. partie polityczne)
5) korporacyjne (np. stowarzyszenia), zakładowe (np. fundacje), mieszane (np. spółka z o.o.);
6) tworzone w następstwie wpisu do właściwego rejestru oraz tworzone poprzez przepisy szczególne.

Gwarancja to - umowa cywilnoprawna w myśl, której gwarant zobowiązuje się do usunięcia wady fizycznej rzeczy lub do dostarczenia rzeczy wolnej od wad, jeżeli wady te ujawnią się w ciągu terminu określonego w gwarancji, a kupujący przyjmuje i akceptuje postanowienia gwarancji. Podstawową funkcją gwarancji jakości jest ochrona kupującego (uprawnionego z gwarancji) przed konsekwencjami "zepsucia się" przedmiotu objętego gwarancją, przed niewłaściwym funkcjonowaniem tego przedmiotu, pozostającym w związku z jego wadliwością (wyrok SA w Warszawie z 22 stycznia 1997 r., I ACa 105/96, Apel. W-wa 1997, nr 3, poz. 28).

Przepisy kodeksu cywilnego dają podstawę do wyróżnienia dwóch typów gwarancji; gwarancji sprzedawcy, zwanej także gwarancją handlową, i gwarancji wytwórcy, zwanej gwarancją fabryczną. W praktyce regułą jest druga, a wyjątkiem pierwsza, w przepisach kodeksu cywilnego natomiast rzecz jest traktowana odwrotnie (A. Brzozowski (wDodany obrazek K. Pietrzykowski, Komentarz, t. II, 2009, s. 290; Cz. Żuławska (wDodany obrazek G. Bieniek, Komentarz, t. II, 2007, s. 102).
Gwarancja sprzedawcy polega na tym, iż ilekroć sprzedawca udzielił kupującemu gwarancji co do jakości rzeczy sprzedanej, wydając mu na tę okoliczność stosowny dokument gwarancyjny, to poczytuje się w razie wątpliwości, że jest on obowiązany do usunięcia wad fizycznych rzeczy (naprawa); albo że jest on obowiązany do dostarczenia rzeczy wolnej od wad (art. 577 § 1 k.c.).
Gwarancja wytwórcy polega na tym, że producent rzeczy zapewnia o gwarancji co do jakości rzeczy wyprodukowanej i w razie wątpliwości przyjmuje się, że jest on zobowiązany do usunięcia wad fizycznych rzeczy (naprawa); albo że jest on obowiązany do dostarczenia rzeczy wolnej od wad.

Możliwe konfiguracje uczestników (podmiotów) umowy przeniesienia prawa własności pojazdu.

Jak już wspomniałem we wstępie wyszczególnienie podmiotów umowy sprzedaży pozwala ustalić podstawę prawną czyli przepisy prawne kompleksowo regulujące określonego rodzaju stosunek cywilnoprawny. Obowiązujące w Polsce prawo przewiduje możliwości zawarcia umowy przeniesienia prawa własności pojazdu z udziałem następujących podmiotów:
- przedsiębiorcą, a konsumentem - odpowiedzialność sprzedawcy regulowana przepisami ustawy o sprzedaży konsumenckiej,
- przedsiębiorcą, a przedsiębiorcą - odpowiedzialność sprzedawcy regulowana przepisami Kodeksu Cywilnego o Rękojmi,
-osobą fizyczną, a osobą fizyczną - odpowiedzialność sprzedawcy regulowana przepisami Kodeksu Cywilnego o Rękojmi,


W obrocie gospodarczym pojazdami w RP najczęściej zawierane są umowy pomiędzy:

Przedsiębiorcą, a Konsumentem

Powyższa konfiguracja określana jest mianem SPRZEDAŻY KONSUMENCKIEJ.

Sprzedaż konsumencka - to jest dokonywana w zakresie działalności przedsiębiorstwa sprzedaży rzeczy ruchomej osobie fizycznej, która nabywa tę rzecz w celu niezwiązanym z działalnością zawodową lub gospodarczą (towar konsumpcyjny). (art. 1 Ustawa o szczególnych warunkach sprzedaży konsumenckiej oraz o zmianie Kodeksu cywilnego z dnia 27 lipca 2002 r. (Dz. U. 141 poz. 1176)
Sprzedaż konsumencką regulują przepisy k.c. art. 535-555, a w szczególności przepisy ustawy o szczególnych warunkach sprzedaży konsumenckiej oraz o zmianie kodeksu cywilnego z dnia 27 lipca 2002 r. (dz. U. 141 poz. 1176).

ZA KONSUMENTA uważa się osobę fizyczną dokonującą czynności prawnej niezwiązanej bezpośrednio z jej działalnością gospodarczą lub zawodową. (art. 22 USTAWY z dnia 23 kwietnia 1964 r. KODEKS CYWILNY (Dz. U. z dnia 18 maja 1964 r.))

Najbardziej jaskrawym i doniosłym przykładem sprzedaży konsumenckiej POJAZDÓW jest UMOWA POMIĘDZY KOMISEM, A OSOBĄ FIZYCZNĄ. i właśnie tego rodzaju kontrakty zostaną przeze mnie omówione najszerzej, ponieważ one najczęściej są polem do nadużyć nieuczciwych sprzedawców w komisach samochodowych.
W omawianym przypadku najistotniejszym z punktu widzenia nabywcy jest odpowiedzialność sprzedawcy za towar. Jak wskazuje Art. 4. ust. 1 ustawy o sprzedaży konsumenckiej, jedną z przesłanek odpowiedzialności sprzedawcy jest istnienie niezgodności towaru z umową w momencie wydania towaru. (Przez wydanie towaru należy rozumieć jego dostawę, wręczenie, przekazanie kupującemu w sposób umożliwiający faktyczne nim władanie) Niezgodność nie musi być stwierdzona w ww. chwili, ale stwierdzona później winna dotyczyć tego właśnie momentu(pozwala to wykluczyć dochodzenie roszczeń za wady wynikające z normalnego zużywania się rzeczy).
Zgodnie z ogólną zasadą jaką wprowadza ustawa w art. 6, ciężar dowodu niezgodności towaru z umową spoczywa na jego nabywcy. Jednakże ustawodawca wprowadził szereg instytucji, których funkcją jest ułatwienie kupującemu wykazanie przedmiotowej niezgodności.

Na kupującego nie jest nałożony obowiązek badania towaru konsumpcyjnego przy jego wydaniu, który mógłby wpłynąć na zakres odpowiedzialności sprzedawcy, jednakże w literaturze przedmiotu ugruntował się przykład przeciętnego nabywcy używanego pojazdu, który ma świadomość jego zmniejszonej użyteczności i wartości, wynikającej z normalnego zużycia będącego normalnym następstwem zwykłego korzystania z pojazdu (R. Stefanicki, Ochrona konsumenta w świetle ustawy o szczególnych warunkach sprzedaży konsumenckiej, Zakamycze 2006, s. 231).

Domniemanie przesłanki, istnienia niezgodności towaru w momencie wydania towaru; jeżeli niezgodność zostanie stwierdzona przez nabywcę w terminie 6 miesięcy od dnia wydania towaru. Rodzi to tego rodzaju konsekwencję, że aby przypisać odpowiedzialność sprzedawcy wystarczy jak kupujący wykaże niezgodność towaru z umową w ciągu 6 miesięcy od wydania rzeczy nabywcy (w praktyce sprowadza się to do pisemnego zawiodamienie sprzedawcy z zachowaniem rygorów opisanych poniżej) . Jeśli jednak niezgodność towaru z umową zostanie stwierdzone po upływie 6 miesięcy od momentu jego wydania, domniemanie z art. 4 ust. 1 ( moment istnienia niezgodności w chwili wydania rzeczy nabywcy jak już wcześniej wspomniałem stanowi przesłankę niezbędną dla stwierdzenia odpowiedzialności sprzedawcy) zostanie obalone, a w związku z tym ciężar dowodu (wykazania, że niezgodność istniała w chwili wydania rzeczy nabywcy ) po upływie wskazanego wyżej okresu będzie spoczywać na stronie, która wywodzi z niej dla siebie skutki prawne, czyli nabywcy towaru konsumpcyjnego (w takim wypadku po upływie półrocznego okresu podczas którego przysługuje nam domniemanie, musimy w ekspertyzie rzeczoznawcy żądać wyraźnego określenia przez niego, że wada, która ujawniła się w toku normalnego użytkowania pojazdu istaniała już w momencie jego zakupu ).

Podsumowując powyższe rozkład ciężaru dowodu istnienia niezgodności towaru z umową przedstawia się następująco: na kupującym ciąży obowiązek wykazania niezgodności towaru z umową, a także, że została ona stwierdzona przez niego w terminie 6-miesięcznym od wydania towaru (dla skorzystania z domniemania zwalniającego nas z obowiązku dowodzenia istnienia niezgodność towaru w momencie jego wydania nabywcy) bądź 2-letnim liczonym od ww. chwili (przewidzianym jako dolna granica odpowiedzialności sprzedawcy - art. 10 ust. 1) (M. Pecyna, Komentarz do art.4 ustawy z dnia 27 lipca 2002 r. o szczególnych warunkach sprzedaży konsumenckiej oraz o zmianie Kodeksu cywilnego, LEX/el. 2003.)

TOWAR ZGODNY Z UMOWĄ - to taki, który spełnia poniższe przesłanki o których wprost mówi art. 4 ust. 3 i 4 regulującej sprzedaż konsumencką :

Kryterium związane w właściwościami towaru indywidualnie uzgadnianymi - przyjęte rozwiązanie pozwala na wyłączenie odpowiedzialności sprzedawcy za właściwości dobra konsumpcyjnego w razie ich ustalania przez strony umowy za te nieobjęte ich świadomością. W przypadku indywidualnego uzgadniania właściwości towaru konsumpcyjnego domniemywa się, że jest on zgodny z umową, jeżeli odpowiada podanemu przez sprzedawcę opisowi lub ma cechy okazanej kupującemu próbki albo wzoru, a także gdy nadaje się do celu określonego przez kupującego przy zawarciu umowy, chyba że sprzedawca zgłosił zastrzeżenia co do takiego przeznaczenia towaru.

Kolejną przesłanką domniemania zgodności towaru z umową jeżeli nadaje się do celu, do jakiego tego rodzaju towar jest zwykle używany, oraz gdy jego właściwości odpowiadają właściwościom cechującym towar tego rodzaju. Takie samo domniemanie przyjmuje się, gdy towar odpowiada oczekiwaniom dotyczącym towaru tego rodzaju, opartym na składanych publicznie zapewnieniach sprzedawcy, producenta lub jego przedstawiciela; w szczególności uwzględnia się zapewnienia, wyrażone w oznakowaniu towaru lub reklamie, odnoszące się do właściwości towaru, w tym także terminu, w jakim towar ma je zachować. Za niezgodny z umową można uznać towar, który nie spełnia co najmniej jednego z kryteriów przedstawionych wyżej.

Ustawa o sprzedaży konsumenckiej nie określa wprost odpowiedzialność sprzedawcy ZA WADY PRAWNE RZECZY sprzedanej. Mówiąc o wadach prawnych przykładowo mamy na myśli obciążenie przedmiotu sprzedaży prawem własności osób trzecich (mówiąc kolokwialnie gdy sprzedający nie jest właścicielem przedmiotu sprzedaży, bądź nie dysponuje zleceniem od właściciela uprawniającym go do rozporządzania rzeczą, przedmiot sprzedaży pochodzi z przestępstwa kradzieży itp.).; Jak wskazuje się w piśmiennictwie ;Należy objąć zakresem zastosowania ustawy o sprzedaży konsumenckiej także przypadki prawnej niezgodności towaru z możliwością swobodnego korzystania z towaru konsumpcyjnego, która winna wynikać ze skutku rozporządzającego umowy sprzedaży, czyli nabycia własności towaru. Stanowisko powyższe jest zgodne także z zakresem obowiązku implementacyjnego dyrektywy; (Komentarz do art.4 ustawy z dnia 27 lipca 2002 r. o szczególnych warunkach sprzedaży konsumenckiej oraz o zmianie Kodeksu cywilnego, M. Pecyna, LEX/el. 2003.

PROCEDURA DOCHODZENIA UPRAWNIEŃ NA PODSTAWIE USTAWY O SPRZEDAŻY KONSUMENCKIEJ

ABY WYKAZAĆ, ŻE TOWAR (POJAZD) JEST NIEZGODNY Z UMOWĄ NALEŻY :

1: Należy zawiadomić sprzedawcę o niezgodności towaru konsumpcyjnego (pojazdu) z umową.

Pisemne zawiadomienie powinno zawierać:
a) dane zawiadamiającego - osoby fizycznej,
B) dane sprzedawcy,
c) określenie przedmiotu sprzedaży ze wskazaniem parametrów (numer paragonu, numer faktury) dokumentu potwierdzającego sprzedaż; (marka, model, rok produkcji, numer VIN, przebieg wskazany w umowie itp. ),
d) wskazanie daty i miejsca sprzedaży,
e) określenie przedmiotowej niezgodności towaru z umową,
- dokładne opisanie wad jakie ujawniły się w przedmiocie sprzedaży w toku normalnego użytkowania,
- wskazanie istotnych różnic w podanym przez sprzedawcę opisie pojazdu w zestawieniu ze stanem faktycznym (wyposażenie, przebieg, rok produkcji, bezwypadkowość itp.),
- podkreślenie faktu istnienia niezgodności towaru w momencie wydania towaru, jeżeli niezgodność zostanie stwierdzona przez nabywcę w terminie 6 miesięcy od dnia jego wydania, (w przypadku stwierdzenia niezgodności po upływie 6 miesięcy od wydania auta powinniśmy dołączyć opinię rzeczoznawcy, stwierdzającą że wada istniała w momencie wydania pojazdu)
f) wezwanie sprzedającego do doprowadzanie towaru do stanu zgodnego w umową poprzez jego naprawę, (ze względu na fakt, że pojazd używany, jest to rzecz oznaczona co do tożsamości, wymiana na egzemplarz wolny od wad nie wchodzi w grę) lub obniżenia ceny (przypadki w jakich można żądać obniżenia ceny poniżej),
g) Wskazanie terminu sprzedającemu na uczynienie zadość naszemu żądaniu,
h) zastrzeżenie sankcji w postaci odstąpienia od umowy w przypadku negatywnego ustosunkowania się sprzedawcy do żądania naprawy lub obniżenia ceny lub upływu terminu jaki wyznaczyliśmy. Aby uprawdopodobnić zasadność odstąpienia warto wskazać, że wada, na którą się powołujemy jest w naszej ocenie istotna i uniemożliwia nam normalne korzystanie z pojazdu,
i) określenie szacunkowej kwoty naprawy lub kwoty jaką żądamy tytułem obniżenia ceny,
j) wezwanie sprzedającego do określenia sposobu uczynienia zadość naszym żądaniom tzn. czy naprawiać mamy we własnym zakresie a sprzedający pokryje koszty, czy weźmie auto i sam zleci naprawę, czy obniży nam cenę pojazdu.
k) wskazanie numeru konta na jaki ma być przelana ewentualna kwota, którą żądamy tytułem: obniżenia ceny pojazdu, lub zapłaty za naprawę, lub zwrotu całości ceny pojazdu gdy odstępujemy od umowy.

2: Pod rygorem utraty uprawnień w ciągu dwóch miesięcy od stwierdzenia niezgodności towaru z umową należy zawiadomić o tym sprzedawcę. Do zachowania terminu wystarczy wysłanie zawiadomienia przed jego upływem.(art. 9 Ustawy z dnia 27 lipca 2002 r. o szczególnych warunkach sprzedaży konsumenckiej oraz o zmianie Kodeksu cywilnego).

3: Jeżeli sprzedawca, który otrzymał od kupującego wezwanie do doprowadzenia towaru do stanu zgodnego z umową i nie ustosunkował się do tego żądania w terminie 14 dni, uważa się, że uznał je za uzasadnione. (art. 8 ust. 3 ustawy o sprzedaży konsumenckiej)

WARUNKI ODSTĄPIENIA OD UMOWY

W przypadku gdy naprawa wymaga nadmiernych kosztów, (przy ocenie nadmierności kosztów uwzględnia się wartość towaru zgodnego z umową oraz rodzaj i stopień stwierdzonej niezgodności, a także bierze się pod uwagę niedogodności, na jakie naraziłby kupującego inny sposób zaspokojenia) a sprzedawca nie zdoła uczynić zadość takiemu żądaniu w odpowiednim czasie lub gdy naprawa narażałaby kupującego na znaczne niedogodności, ma on prawo domagać się stosownego obniżenia ceny albo odstąpić od umowy. Od umowy nie może odstąpić, gdy niezgodność towaru konsumpcyjnego z umową jest nieistotna. Przy określaniu odpowiedniego czasu naprawy lub wymiany uwzględnia się rodzaj towaru i cel jego nabycia (art. 8 ustawy o sprzedaży konsumenckiej). Podsumowując odstąpienie od umowy powinno czynić zadość wymogom formalnym przedstawionego powyżej wezwania do doprowadzenia towaru do stanu zgodnego z umową, a ponadto powołanie się na fakt, że sprzedawca nie podołał naszemu żądaniu doprowadzenia towaru do stanu zgodnego z umową w odpowiednim czasie, lub też naprawa narażałaby kupującego na znaczne niedogodności (opisać te niedogodności i uzasadnić).

Zgodnie z art. 8 ust 2 omawianej ustawy, sprzedawca ma obowiązek pokryć koszty dostarczenia wadliwego pojazdu do naprawy lub siedziby sprzedawcy w przypadku odstąpienia od umowy.

Jeżeli przedmiotem sprzedaży jest towar używany (auto używane) strony mogą skrócić termin odpowiedzialności sprzedawcy z tytułu niezgodności towaru z umową do jednego roku. Dolna granica odpowiedzialności sprzedawcy z tytułu niezgodności z umową jak już wcześniej wspomniałem wynosi 2 lata.



DOCHODZENIE ROSZCZEŃ PRZED SĄDEM PO WYCZERPANIU ŚRODKÓW PRAWNYCH PRZEWIDZIANYCH W USTAWIE O SPRZEDAŻY KONSUMENCKIEJ

Jeśli dopełniliśmy wszystkich czynności formalnych związanych z prawidłowym poinformowaniem sprzedawcy o niezgodności pojazdu z umową, lub o odstąpieniu od umowy, a sprzedawca nie zrewanżował się pozytywnym rozstrzygnięciem naszej sprawy wówczas nadszedł czas na dochodzenie sprawiedliwości przed sądem.

Ustalenie, że umowa sprzedaży pojazdu została rozwiązana z dniem... wskutek odstąpienia od umowy następuje na mocy art. 189 K.PC., który mówi :

-Powód może żądać ustalenia przez sąd istnienia lub nieistnienia stosunku prawnego lub prawa, gdy ma w tym interes prawny.
Swój interes prawny w powyższym ustaleniu powód wywodzi w fakcie otwarcia drogi prawnej do wszczęcia postępowania egzekucyjnego z powodu nie poczuwania się pozwanego do odpowiedzialności za sprzedany towar i zwrotu należności kwoty tytułem zwrotu kosztów naprawy lub obniżenia ceny.
W pozwie do sądu wnosimy o :
- ustalenie, że umowa zawarta pomiędzy powodem a pozwaną spółką w dniu .... .... na podstawie faktury o numerze /lub nr umowy .... sprzedaży pojazdu marki została przez powoda rozwiązana z dniem wysłania zawiadomienia o odstąpieniu od umowy to jest .....

Zdarzyć może inny wariant w którym wnosimy o:
- stosowne obniżenie ceny zakupionego w dniu .... na podstawie faktury o numerze/ lub nr umowy ....... pojazdu marki ... w związku z nie uczynieniem przez pozwanego zadość wezwaniu powoda do doprowadzenia towaru do stanu zgodnego z umową w odpowiednim czasie,
lub :
- zasądzenie od pozwanego kwoty (podajemy kwotę za naprawę lub obniżenie ceny, określoną szacunkowo w wezwaniu do doprowadzeniu towaru do stanu zgodnego z umową ) tytułem zwrotu kosztów naprawy lub obniżenia ceny w związku z nie ustosunkowaniem się w terminie 14 dni do wezwania doprowadzenia towaru do stanu zgodnego z umową to jest uznaniem go za zasadne.

KLAUZULE NIEDOZWOLONE

KUPUJĄCY OŚWIADCZA, ŻE STAN TECHNICZNY POJAZDU JEST MU ZNANY I NIE BĘDZIE Z TEGO TYTUŁU WYSTĘPOWAŁ Z ŻADNYMI ROSZCZENIAMI WOBEC SPRZEDAJĄCEGO.
KUPUJĄCY OŚWIADCZA, ŻE ZNANY MU JEST STAN TECHNICZNY POJAZDU OKREŚLONEGO W§ 1 NINIEJSZEJ UMOWY I OŚWIADCZA PONADTO, IŻ Z TEGO TYTUŁU NIE BĘDZIE ROŚCIŁ ŻADNYCH PRETENSJI DO SPRZEDAJĄCEGO.
KUPUJĄCY SPRAWDZIŁ TAKŻE OZNACZENIA NUMEROWE POJAZDU I DOWODU REJESTRACYJNEGO, NIE WNOSZĄC DO NICH ŻADNYCH ZASTRZEŻEŃ;


W przypadku sprzedaży konsumenckiej (np. komis-osoba fizyczna) tego rodzaju zastrzeżenia zamieszczone na fakturze komisowej lub w umowie sprzedaży auta są nieważne jako sprzeczne z bezwzględnie obowiązującym artykułem 11 ustawy o sprzedaży konsumenckiej, zawierającym zakaz wyłączenia i ograniczenia uprawnień konsumenta w drodze umowy zawartej przed zawiadomieniem sprzedawcy o niezgodności towaru konsumpcyjnego z umową. Wspomniany przepis wyraźnie precyzuje, że nie można tego dokonać przez oświadczenie kupującego, że wie o wszelkich niezgodności towaru z umową. Wspomina o tym wyrok Sądu Najwyższego z dnia 3 grudnia 2008 r. o sygnaturze V CSK 293/08.

OBLICZANIE TERMINÓW
Istotne w realizacji przysługujących nam uprawnień są terminy. W tym miejscu należy zapoznać się z procedurą obliczania terminów przewidzianą w Kodeksie Cywilnym w art. 111 i 115 K.C. .
Art. 111. § 1. Termin oznaczony w dniach kończy się z upływem ostatniego dnia.
§ 2. Jeżeli początkiem terminu oznaczonego w dniach jest pewne zdarzenie, nie uwzględnia się przy obliczaniu terminu dnia, w którym to zdarzenie nastąpiło.
Art. 115. Jeżeli koniec terminu do wykonania czynności przypada na dzień uznany ustawowo za wolny od pracy, termin upływa dnia następnego.

Przedsiębiorca - Przedsiębiorca

W związku z rozwojem gospodarczym i kreatywnością rodzimych przedsiębiorców znaczny odsetek szczególnie w 2010 r. stanowiły transakcje zakupu pojazdów z udziałem przedsiębiorców. Atrakcyjność nabycia auta do celów prowadzonej działalności gospodarczej wiązała się ze znacznym zwrotem podatku VAT, największym jeśli przedmiotem sprzedaży był pojazd typu VAN lub z homologacją ciężarową.
C.D.N. WKRÓTCE........

ˆ Copyright Marcin Czosnek 2011
Jeśli moje informacje przydały się wciśnij -------->>>>>> Dodany obrazek


#2 ketchup0111

ketchup0111
  • Forumowicz
  • 0 postów
  • Dołączył:08 gru 2011
  • Województwo:wielkopolskie
  • Auto:opel vectra

Napisany 08 grudzień 2011 - 20:53

niecierpliwie czekamy na ciąg dalszy




0 użytkowników czyta ten temat

0 użytkowników, 0 gości, 0 anonimowych użytkowników


Skin Designed By Duke_